Rosan Veer

Hier begon het:

Eerste ritje

Op een geduldige haflinger die mijn ouders hadden gehuurd voor
mijn 9e verjaardag, in 1991.

Ik was negen jaar en zat voor het eerst op een paard! Daarvoor al las ik vele paardenboeken ‘stuk’, want ik wilde alles weten van paarden, en voor de praktijk oefende ik alvast op een stoel met zelfgemaakte teugels en stijgbeugels ūüėČ

Inmiddels zijn we ruim vijfentwintig jaar verder en ben ik onafgebroken met paarden bezig geweest.¬†Ik begon met paardrijlessen op de plaatselijke manege toen ik negen jaar was, een half jaar na bovenstaande foto. Toen ik tien was kreeg ik een boek in handen over ‘anders omgaan met paarden’ en ik was meteen fan. Ik probeerde alles uit bij de manegepony’s en het was geweldig om te merken dat ik een manier van communiceren met paarden had ontdekt. Ik snapte ze beter en zij leken mij ook beter te begrijpen.

Op ponykamp in 1993. Hier was ik 11 jaar.

Toen ik vijftien was stopte ik met paardrijlessen. Ik vond het nog steeds geweldig om te doen, maar wilde niet langer meedoen aan de manier van rijden zoals dat normaal was (en vaak nog is) op maneges. Ik bleef wel helpen op de manege. Ik leerde steeds beter de paarden te ‘lezen’ en werd onder andere bijzonder goed in paarden met zadel- en/of singeldwang te helpen kalm te blijven tijdens het opzadelen.

Inmiddels begon de Natural Horsemanship stroming op gang te komen in Nederland. Ik was vooral ge√Įntrigeerd door het werk van Klaus Ferdinand Hempfling. Ik las zijn boek tientallen keren en probeerde zijn technieken uit op de manegepony’s en mijn verzorgpony’s. Ik was verrast om te merken dat je met de juiste lichaamstaal een paard kan laten bewegen en stoppen zonder verdere hulpmiddelen. Het werkte echt bij alle paarden waarbij ik het probeerde. Nu is dat gemeengoed, maar in die tijd was het iets magisch!

In 2000 kocht ik mijn paard Ciaran. Hij was net vier jaar, had al een nare ervaring gehad met een niet goed gelukte poging tot inrijden en was verder helemaal groen. Maar toen ik hem zag wist ik het meteen: dit is mijn paard.

13260014_469431136590079_7107596137519081024_n

Ciaran en ik, 3 maanden samen. Zomer 2000.

Ik was zeventien jaar, net van school en verheugde me erop om met hem alles zo te kunnen doen als ik het zelf wilde. Het bleek nog niet zo eenvoudig. Op de eerste dag sleurde hij mij mee op weg naar de wei, en eenmaal los in de wei was hij onmogelijk om weer te vangen. Een eigen paard bleek wel even wat anders te zijn dan een verzorgpony… Ik moest nog zoveel leren! Het kostte me weken om hem goed te kunnen vangen, maanden om normaal met hem te kunnen wandelen en jaren voordat ik voor het eerst op zijn rug zat.
Ik nam bewust ook de tijd, ik wilde geen quick fix en dacht veel na, probeerde dingen uit, leerde van mijn fouten en hield vast aan de goede dingen. Het lukte, uiteindelijk maakte ik urenlange buitenritten met alleen een simpel touwhalstertje op dit voorheen zo ongeleide projectiel.

In 2006 heb ik de hbo opleiding Paard en Management afgerond, waar ik mij heb gespecialiseerd in paardenwelzijn; ofwel wat de natuurlijke behoeftes van het paard zijn en hoe je het paard daarin zoveel mogelijk tegemoet komt.

In 2007 kwam mini shetlander Midas erbij en was ik ineens de gelukkige ‘eigenaar’ van tw√©√© geweldige vierbeners. Ciaran en Midas waren meteen dikke vrienden en dat is altijd zo gebleven!

In 2010 begon ik grote interesse te krijgen in het Rechtrichten van Marijke de Jong. Ik volgde haar al een tijdje op afstand en ik raakte meer en meer gefascineerd door haar werk. Begin 2011 opende ze de deuren van haar eerste online programma, ik stapte aan boord en ben sindsdien gebleven! Ik volg haar al ruim tien jaar en ze is nog altijd een grote inspiratie voor mij. Rechtrichten is imiddels bekend over de hele wereld onder de naam Straightness Training (ST), en niet voor niks. Het zit zo waanzinnig goed in elkaar, het getuigt van grote intelligentie en veel gevoel voor en inzicht in paarden.

In 2012 en 2013 heb ik me verdiept in het werk van Noora Ehnqvist en ook een aantal clinics van haar bijgewoond. Zij heeft jarenlang intensief lessen gevolgd bij Klaus Ferdinand Hempfling en geeft nu op haar eigen bijzondere wijze les over de hele wereld. Zij heeft mij geholpen bij het verdiepen¬†en inzetten van mijn intu√Įtie, sensitiviteit en authenticiteit.

Na het volgen van Marijke’s online programma’s en vele clinics en lessen, ben ik in 2015¬†begonnen aan de opleiding tot Straightness Training Instructor, waarvan ik eind dat jaar ook mijn diploma haalde. Ik heb veel contact met Marijke en krijg nog altijd minstens twee keer per jaar lessen van haar. Ze besteed heel veel tijd en aandacht aan de scholing en constante groei van haar instructeurs. Dat is fijn, want daardoor kunnen wij ST Instructors alles weer doorgeven, zodat veel ruiters en paarden kunnen meegroeien!

Eind 2015 vroeg Marijke mij of ik haar persoonlijke assistent wilde worden en zodoende ben ik sindsdien ook achter de schermen dagelijks bezig om ruiters verder te helpen met behulp van Straightness Training. Dit werk past me ontzettend goed en ik doe het met veel plezier, net als het lesgeven!

Ciaran en ik tijdens een les van Marijke, 2016.

Ciaran is inmiddels 21 jaar, sterker en soepeler dan ooit en nog altijd bij mij. Ik vind het geweldig om te zien wat hij nu allemaal kan, en het einde is nog niet in zicht! Ondanks zijn leeftijd is hij fysiek op zijn top. Mentaal is hij ook heel erg in balans. Hij werkt graag voor mij en bij de moeilijkere oefeningen doet hij zelfs nog een beetje extra zijn best. Midas kan inmiddels ook de basisoefeningen van het Rechtrichten en hij heeft er veel plezier in.

Ik vind het geweldig om Straightness Training Instructor te mogen zijn. Tijdens mijn eerste paardrijles keek ik naar de instructrice in het midden en besloot ik dat dat was wat ik later wilde worden. Ik wilde alleen geen ‘gewone’ instructrice worden. Ik wilde alles weten: van de verzorging, het welzijn, het trainen en het rijden van paarden. Ik wilde de paarden echt begrijpen en vanuit dit grote geheel ook les geven. De opleiding van Marijke was mij daarom op het lijf geschreven en ik voel me heel erg thuis in de wereld van Straightness Training.

Ik leer nog elke dag, van Marijke, de andere instructeurs, de paarden en mijn studenten. Ik hoop dit nog vele, vele jaren te mogen doen!

Van links naar rechts: Marijke de Jong, ik, Casanova (paard van Anouk)
en collega ST Instructor Anouk Wienia, in 2015.